Obrzęd Chrztu, podobnie jak zawarcie małżeństwa, wymaga dopełnienia wszelkich formalności, bez których niemożliwym jest udzielenie sakramentu. Księża, tak samo jak i wszyscy urzędnicy państwowi, mają pełne prawo odmówienia ochrzczenia osoby, która w ich mniemaniu nie dopełniła określonych warunków. Wśród sytuacji, które budzą największe wątpliwości wyróżnia się:

1. brak zgody rodziców bądź prawnych opiekunów – szafarz nie ma prawa udzielić sakramentu Chrztu dziecku bez zgody jego opiekunów; jeżeli jednak zaistnieje sytuacja realnego zagrożenia życia małego człowieka, wówczas ma on pełne prawo natychmiastowego ochrzczenia tegoż dziecka;

2. rodzice dziecka związani są kontraktem cywilnym, bez możliwości zawarcia sakramentu małżeństwa z pewnych przeszkód kanonicznych (np. gdy jedno z nich jest rozwiedzione) – niesakramentalny związek rodziców budzi opory ze strony księży, którzy nie mogą pochwalić takiego związku; jeśli jednak rodzice dziecka praktykują wiarę i zobowiązują się wychowywać swe dziecko w wierze katolickiej, to proboszcz zwykle zgadza się na udzielenie sakramentu Chrztu;

3. rodzice związani są ze sobą kontraktem cywilnym, ale nie chcą przystąpić do sakramentu małżeństwa – sytuacja taka zdarza się obecnie coraz częściej; jest ona jawnym brakiem poszanowania dla sakramentu Chrztu jako obrzędu kościelnego; rodzice, którzy nie mają potrzeby zawierania sakramentu małżeństwa w rzeczywistości nie powinni otrzymać zgody na ochrzczenie własnego dziecka, gdyż sami nie przykładają znacznej uwagi do własnej wiary; jednak w większości podobnych sytuacji proboszcz decyduje się na udzielenie Chrztu dziecku, pragnąc przede wszystkim jego dobra;